ZAJĘCIA 08-10.06.2020

 

 

 

 

Projekt: LAS

08.06-10.06.2020

 

 

Cele ogólne projektu:

rozwijanie zainteresowania przyrodą,

poznawanie gatunków różnych drzew,

kształtowanie postaw ekologicznych,

wzmacnianie poczucia własnej wartości i wiary w swoje możliwości,

rozwijanie twórczego myślenia, wyobraźni oraz kreatywności,

wzbogacanie słownictwa o słowa związane z lasem,

rozwijanie umiejętności współpracy w grupie.

 

Oglądanie okazów przyrody przez lupę. Liście, gałęzie drzew: liściastego i iglastego, szyszki, kora, lupy. N. pokazuje takie okazy przyrody, jak: liście, gałązki: drzewa liściastego i drzewa iglastego, szyszki, kora. Dzieci oglądają je przez lupę, dotykają ich, wąchają je, nazywają. Razem z N. rozmawiają, jakie one są: duże, małe, chropowate, gładkie, twarde, miękkie.

 

Ćwiczenia logopedyczne. Lusterko dla każdego dziecka. N. rozdaje dzieciom lusterka, demonstruje ćwiczenia, powtarzając je kilkakrotnie, np.: • Język jedzie do lasu na koniku – dzieci naśladują kląskanie językiem z jednoczesnym poruszaniem wargami (ściągnięcie warg i ich rozciągnięcie). • W lesie język rozejrzał się dookoła – dzieci wykonują ruch oblizywania warg, najpierw w prawą, a potem w lewą stronę. • Zobaczył małe fioletowe kwiatuszki i je powąchał – dzieci wykonują wdech nosem i wydech ustami. • Spojrzał w górę, skąd dobiegało pukanie dzięcioła – dzieci uderzają czubkiem języka za górnymi zębami. • Spojrzał w dół – dzieci wyciągają język na brodę – zobaczył czerwonego muchomora z białymi kropkami i zaczął je liczyć – dzieci dotykają językiem każdego zęba.

 

Zabawa ruchowa Drzewa. Tamburyn. N. gra na tamburynie, a dzieci poruszają się swobodnie po sali. Na hasło N.: Wiatr – dzieci zatrzymują się. Są drzewami, unoszą ręce do góry i poruszają nimi jak gałęziami.

 

Zabawa ruchowa z elementem skłonu – Z koszykiem do lasu. Obręcze gimnastyczne, kołatka. N. rozkłada na podłodze obręcze gimnastyczne, które będą koszykami zabranymi przez dzieci do lasu. Dzieci biegają po sali. Gdy N. rytmicznie uderza w kołatkę, przykucają i naśladują zbieranie grzybów, jagód, malin lub poziomek, które wkładają do obręczy (koszyków).

 

Zabawa orientacyjno-porządkowa Spacer leśniczego. Krzesło, dzwonek. Wybrane dziecko jest leśniczym i siedzi na krześle. Pozostałe dzieci naśladują leśne zwierzęta i spacerują po sali (lesie). Kiedy dzieci usłyszą dźwięk dzwonka, zatrzymują się w bezruchu, a leśniczy wstaje i dogląda zwierząt. Kiedy leśniczy ponownie usiądzie na krześle, zwierzęta poruszają się po lesie.

 

Zabawa ruchowa z elementem czworakowania – Jeż i lis. Grzechotka. Dzieci powoli poruszają się na czworakach po sali jak jeże. Na hasło N.: Uwaga, lis!, jeże zwijają się w kulkę. Gdy N. zacznie grać na grzechotce, dzieci–jeże mogą się poruszać po sali.

 

Słuchanie muzyki relaksacyjnej (odgłosów lasu i śpiewu ptaków). Odtwarzacz CD, nagranie muzyki relaksacyjnej (odgłosów lasu i śpiewu ptaków). Dzieci leżą na dywanie z zamkniętymi oczami, słuchają muzyki relaksacyjnej. Na koniec N. pyta, dokąd przeniosła dzieci ta muzyka, z jakim miejscem im się skojarzyła.

 

Tworzenie siatki pytań. Arkusz papieru, flamaster (lub marker), kredki. W centrum arkusza N. zapisuje wyraz Las i rysuje drzewa jako symbol lasu. Prosi dzieci, aby powiedziały, czego chciałyby się dowiedzieć o lesie. N. zapisuje pytania zadawane przez dzieci, podpisuje autorów pytań i rysuje proste, symboliczne obrazki, tam gdzie jest to możliwe. Jest to również okazja dla dzieci do podzielenia się swoją wiedzą o lesie.

 

Słuchanie wiersza B. Szelągowskiej Kłótliwe drzewa. Zdjęcia drzew, o których jest mowa w wierszu oraz zdjęcie jałowca.

Wstał poranek, mgłę przegonił i zatrzymał się nad lasem. Lubił patrzeć się na drzewa i rozmawiać z nimi czasem. Ale co to? Awantura! Buk z modrzewiem się pokłócił. – Pan mnie kłuje! Tak nie można! Niech pan sobie igły skróci. Świerk zaś żale miał do brzozy: – Pani słońce mi zasłania! – A pan wcale nie jest lepszy i nikomu się nie kłania! – Całą wodę dąb wypija! Wszystko pewnie przez te liście! – Mój jałowcu – nie przesadzaj, nie masz racji, krzewie, oczywiście! Młoda sosna głos zabrała: – Skończcie, proszę, kłótnie, spory. Lepiej żyjmy sobie w zgodzie, tak jak było do tej pory. Mała jestem – każdy widzi. Tutaj się bezpiecznie czuję. Pośród was tak rosnę sobie. Nic mi przez to nie brakuje. Drzewa aż się zawstydziły. Przeprosiły się czym prędzej. A na koniec obiecały: już nie będzie kłótni więcej!

 

Rozmowa na podstawie wiersza. N. zadaje pytania do wiersza.

Które drzewa są wymienione w wierszu?

O co kłóciły się drzewa?

Kto je pogodził?

Co powiedziała młoda sosna?

Jak zareagowały drzewa?

 

Zabawa dydaktyczna Drzewa liściaste i drzewa iglaste. Zdjęcia drzew: buka, modrzewia, świerka, brzozy, dębu, sosny oraz krzewu jałowca. N. prezentuje zdjęcia drzew i krzewów występujących w wierszu, omawia ich wygląd i dokonuje podziału na drzewa i krzewy iglaste i drzewa liściaste. Dzieli dzieci na dwa zespoły: jeden to drużyna drzew i krzewów iglastych, a drugi to drużyna drzew liściastych. Każda drużyna ma za zadanie wybrać zdjęcia tych drzew/krzewów, które pasują do niej.

 

Zapoznanie z budową drzewa. Duży szary arkusz papieru, mazaki. N. rysuje na dużym szarym arkuszu drzewo iglaste i drzewo liściaste z podziałem na jego części: korzenie, pień i koronę drzewa. Omawia każdą część drzewa i mówi, do czego ona służy. Korzenie – pobierają z ziemi pożywienie (wodę i składniki mineralne), pień – jest pokryty korą, która chroni drzewo przed uszkodzeniami, korona drzew, czyli gałęzie z liśćmi, także są bardzo ważne.

 

 

Układanie puzzli – Części drzewa. Dla każdego dziecka: obrazek drzewa: liściastego lub iglastego (w całości oraz pocięty na 3 części: korzenie, pień, korona drzewa), kartka papieru, klej. N. daje każdemu dziecku w kopercie obrazek drzewa podzielony na części: korzenie, pień, korona drzewa. Zadaniem dziecka jest ułożyć drzewo we właściwy sposób i przykleić obrazek na kartce. Potem ma określić, jakie to jest drzewo: liściaste czy iglaste.

 

Ćwiczenia oddechowe Liście. Liść dla każdego dziecka. N. rozdaje dzieciom liście. Dzieci kładą je na dłoni, wciągają powietrze nosem. Wypuszczając powietrze ustami, starają się zdmuchnąć liść jak najdalej się da. Zabawę powtarzamy kilkakrotnie.

 

Zabawa ruchowa Taniec drzew. Odtwarzacz CD, nagranie spokojnej melodii. N. staje przed dziećmi stojącymi w rozsypce. Podczas nagrania spokojnej muzyki pokazuje ruchy do naśladowania i je komentuje.

Drzewa powoli rosną – dzieci kucają, podnoszą się z rękami uniesionymi nad głową i z połączonymi dłońmi.

Drzewa poruszają gałęziami – dzieci opuszczają ręce, lekko odchylają je na boki i obracają dłonie w nadgarstkach.

Wiatr przechyla małe drzewka – dzieci przechylają się w jedną i w drugą stronę.

Wyrosła piękna korona drzewa – dzieci unoszą w górę ręce i lekko nimi poruszają.

Drzewa tańczą na wietrze i pochylają się do słońca – dzieci wznoszą ugięte lekko w łokciach ręce i łączą koniuszkami palców (tworzą koronę drzewa), skręcają się lekko w prawo i w lewo, pochylają i prostują w rytm muzyki.

 

Rysowanie bez odrywania kredki od kartki na temat: Drzewa. Kredki, arkusz brystolu. N. przygotowuje na arkuszu wzór przedstawiający schematycznie rząd drzew (pień i korona) połączonych na dole linią falistą. Dzieci kolejno podchodzą i próbują rysować po śladzie bez odrywania kredki od kartki. Podczas tej zabawy dzieci rozwijają drobne ruchy rąk.

 

Zabawa Jak spędzać czas wolny w lesie? Dzieci siedzą w kole i kolejno kończą zdanie lub pokazują ruchem jego zakończenie: W lesie można… (obserwować przyrodę, fotografować ją i filmować, wsłuchiwać się w śpiew ptaków, odpoczywać, uprawiać sport, zbierać owoce leśne, wąchać kwiaty).

 

 

Zabawa ruchowa w parach – Wiewiórka i leśni przyjaciele. Tamburyn, zdjęcia zwierząt leśnych. Podczas gry N. na tamburynie dzieci obracają się w koło w parach, a na przerwę w grze naśladują sposób poruszania się zwierzęcia ze zdjęcia pokazanego przez N.

 

Oglądanie filmu Spacer po lesie (https://www.epodreczniki. pl/reader/c/239776/v/2/t/student-canon/m/KL3_ORE_V9_JESIEN_3_1_04_017_p3). N. prosi, aby dzieci obejrzały film i powiedziały, o czym opowiada. Gdy N. widzi, że dzieci nie rozumieją jakichś sformułowań, na bieżąco je wyjaśnia.

 

Rozmowa na temat filmu. N. zadaje dzieciom pytania i polecenia związane z filmem.

Wymieńcie skarby lasu, jakie znacie. (Drzewa, owoce, zwierzęta).

Co oznacza określenie: drzewostan? (Wszystkie drzewa).

Które drzewo jest królową polskich drzew? (Sosna).

Czy jedliście kiedyś owoce leśne, np.: jagody, jeżyny, maliny, poziomki, borówki?

Jak należy zachowywać się w lesie? (Cicho, nie śmiecić, nie palić ognisk).

 

Zapisywanie na siatce pytań, zwrotów, określeń, nazw, które występowały w filmie (poszerzających wiedzę dzieci). Wykonanie  rysunków. Podczas tej części zajęć dzieci porządkują posiadaną wiedzę.

 

Zabawa popularna Grzybek. Opaska do zasłonięcia oczu, chusta animacyjna. N. wybiera jedno dziecko, któremu zasłania oczy opaską. Pozostałe dzieci, ustawione w kole, wyklaskują:

To jest grzybek, grzybek nasz. Pod kapelusz chowa twarz. Kapelusz ma taki wielki, aż schował twarz.

N. zakrywa chustą animacyjną jedno dziecko, które staje w środku koła na jednej nodze – udaje, że jest grzybkiem. Gdy dzieci skończą recytować, dziecko odsłania oczy, zastanawia się, kto jest grzybkiem, i podaje jego imię. Jeśli zgadnie, podaje zadanie ruchowe dla kolegi. Jeśli się pomyli, wtedy dziecko znajdujące się pod chustą, daje mu zadanie ruchowe (np.: podskoki, pajacyki, skłony, przysiady).

 

Oglądanie atlasu grzybów w kąciku książki. Dzieci oglądają atlas grzybów, podają nazwy znanych grzybów jadalnych: maślaki, kurki, borowiki, koźlarze. Porównują ich wygląd: kształt, kolor. Dzielą na jadalne i trujące (muchomory). N. rozmawia z dziećmi o prawidłowym zbieraniu grzybów jadalnych i o walorach estetycznych wszystkich grzybów.

 

Ćwiczenie dużej motoryki – Rysujemy grzyby. Modele grzybów ze styropianu lub gliny. Dzieci oglądają części grzyba: kapelusz i nóżkę. Rysują rękami w powietrzu kształt grzyba.

 

Obrysowywanie liści techniką frotażu. Dla każdego dziecka: kartka papieru, kredki świecowe lub suche pastele, liście. Dzieci oglądają liście różnych drzew, dotykają ich, określają, czy są gładkie, czy chropowate. N. określa, z jakich drzew pochodzą te liście. Dzieci wybierają sobie dowolny liść i kładą go na stole. Następnie przykrywają kartką papieru, lekko przyciskając, obrysowują kształt liścia i odtwarzają jego fakturę za pomocą kredek świecowych lub suchych pasteli.

 

Ćwiczenia słuchowe Drzewa. N. przypomina nazwy wybranych drzew, a następnie zadaje zagadki słuchowe: dzieli nazwę każdego drzewa rytmicznie (na sylaby) i prosi dzieci, by podały pełną nazwę, np. sos-na, to-po-la.

 

Oglądanie owoców lasu. Owoce lasu: poziomki, jagody, maliny, jeżyny, lupy. N. pokazuje dzieciom owoce lasu: maliny, poziomki i jagody. Dzieci oglądają owoce przez lupę. Określają ich kolor, wielkość i ewentualnie smak. Nazywają je.

 

Oglądanie historyjki obrazkowej przedstawiającej etapy rozwoju rośliny. Historyjka obrazkowa ilustrująca etapy wzrostu rośliny. Określanie, co było najpierw, co potem i co na końcu. Omówienie obrazków przez dzieci i ułożenie ich we właściwej kolejności. Wspólna odpowiedź na pytanie: Co jest potrzebne roślinie do życia? (Ziemia, woda, światło).

 

Zabawa paluszkowa Idzie, idzie jeż… Dzieci: Idzie, idzie jeż palcami obu rąk naśladują drobne ruchy chodzenia, – ten przedziwny zwierz. Nóżkami tup, tup, palcami obu rąk stukają w podłogę, i pod listek – siup! obie dłonie nakładają na siebie, jedna pod drugą.

 

Ćwiczenia słuchowe Co słychać w lesie? Nagranie muzyki relaksacyjnej (odgłosów lasu i śpiewu ptaków), odtwarzacz CD. Dzieci rozpoznają odgłosy, nazywają je i, jeśli chcą, mogą opowiedzieć, co o nich wiedzą. Mogą również spróbować naśladować nagrane odgłosy.

 

Rozwiązanie zagadki B. Szelągowskiej Leśniczy. N. prosi, aby dzieci rozwiązały zagadkę i odpowiedziały, kto będzie ich gościem. Na tropach zwierząt dobrze się zna i o zwierzęta cały rok dba. Zna ich zwyczaje i ich kryjówki. Patrzy na las wprost z leśniczówki. (leśniczy)

 

Wizyta gościa – leśniczego – film online. Leśniczy opowiada o swojej pracy (skąd taka, a nie inna nazwa zawodu, co należy do jego obowiązków i po czym można poznać leśniczego). Dobrym pomysłem jest, aby gość opowiedział o potrzebach leśnych roślin i zwierząt, a także najważniejszych zasadach, jakich trzeba przestrzegać w lesie.

 

Zwierzęta leśne – wypowiedzi dzieci na podstawie ułożonych puzzli. Obrazki zwierząt leśnych (lisa, wilka, wiewiórki, jeża, niedźwiedzia, dzika). N. dzieli dzieci na tyle grup, ile jest obrazków. Zadaniem każdej grupy jest nazwanie przedstawionego na nim zwierzęcia leśnego i opowiedzenie o nim (jak wygląda, jaki ma kolor).

 

Słuchanie opowiadania Dąb Olek (na podstawie opowiadania P. Beręsewicza). Książka (s. 78–79) dla każdego dziecka.

 

Jeden z najstarszych dębów w Polsce nazywa się Bartek. Rośnie sobie od prawie siedmiuset lat i jest już tak stary, że jego konary trzeba podpierać specjalnymi słupami. Kilku dorosłych mężczyzn musiałoby się złapać za ręce, żeby objąć jego gruby pień. Najmłodszy dąb w Polsce to dąb Olek. Trudno go jeszcze nawet nazwać drzewem – to takie dębowe niemowlę, kilka jasnozielonych listków przyczepionych cienką łodyżką do zeszłorocznego żołędzia, który na jesieni wpadł do przedszkolnego ogródka. Przeleżał w ziemi całą zimę i ledwie zdążył wykiełkować, a już znalazł się w śmiertelnym niebezpieczeństwie. Grupa Olka postanowiła zasadzić przy przedszkolu dwa krzaki ozdobnej leszczyny. Chłopcy i dziewczynki pracowicie wyrywali z ziemi uparte chwasty. Wszyscy, na czele z panią, uśmiechali się do słońca i soczystej zieleni, tylko Olek stał na uboczu, trochę naburmuszony. Miał nadzieję, że to jemu przypadnie zaszczyt wykopania dołków, tymczasem Marek z Piotrkiem chwycili łopaty i nie zamierzali wypuścić ich z rąk. Patrzył więc Olek ponuro, jak oddział ogrodników krząta się wśród przedszkolnych grządek, a potem sam bez zapału zabrał się za pielenie. Wyrwał kilka mleczy i już miał usunąć z ziemi następny chwast, kiedy jego uwagę zwróciła maleńka bezbronna roślinka, ledwie wystająca z czarnej ziemi. Kucnął nad nią i zmarszczył brwi z namysłem. – Patrzcie, to chyba dąb – powiedział. Maleńkie drzewko od razu stało się ulubieńcem dzieci. Obie leszczyny wkopano w innym miejscu, a wokół dąbka chłopcy zbudowali niewielką zagrodę z patyków, żeby nikt niechcący go nie rozdeptał. – Nazwijmy go „dąb Olek” – zaproponowała Ala. – W końcu kto uratował mu życie? Od tego czasu Olek urósł już o centymetr i wypuścił dwa nowe listki.

 

Rozmowa na podstawie wysłuchanego opowiadania oraz ilustracji w książce. N. zadaje dzieciom pytania:

Co znalazł Olek w ogródku przedszkolnym?

Jak się nazywa najstarszy dąb w Polsce?

Jak się nazywa najmłodszy dąb w Polsce?

Dlaczego ma takie imię?

Dlaczego Olek był najpierw naburmuszony?

 

Zabawa matematyczna Leśne rytmy. Po 5 obrazków przedstawiających: wiewiórkę, sowę, muchomora, zająca. N. prezentuje dzieciom ciąg obrazków (np. obrazki: wiewiórki, sowy, wiewiórki, sowy, wiewiórki, sowy…). Prosi, aby dzieci podpowiedziały mu, co powinno być dalej

 

Wycieczka z rodzicami do lasu. Podczas wycieczki do najbliższego lasu (lub większego zbiorowiska drzew) N. może zaproponować następujące aktywności: − każda para (rodzice/rodzic i dziecko) znajduje swoje drzewo, do którego się przytula, − chętne dzieci mogą omówić wygląd wybranego drzewa (mogą to robić samodzielnie lub pod kierunkiem N.), − dzieci opowiadają rodzicom, jakie zwierzęta można spotkać w lesie, − N. prosi, aby każda rodzina wymyśliła zabawne hasło zachęcające do dbania o las, − przedstawiciel każdej rodziny ustawia się na umownej linii startu i biegnie do wyznaczonego punktu; wygrywają ci, którzy wrócą najszybciej do punktu wyjścia, − jeśli pogoda pozwoli, można w lesie urządzić piknik

 

Quiz ekologiczny Przedszkolak w lesie. Obrazki: z uśmiechniętą buzią i ze smutną buzią. Rodzice/rodzic razem z dzieckiem tworzą/tworzy parę. N. rozdaje obrazki buź. Następnie wypowiada kolejne zdania. Jeśli dzieci uważają, że zdanie jest prawdziwe, pokazują obrazek z uśmiechniętą buzią; jeśli zdanie jest fałszywe – obrazek ze smutną buzią.

W lesie wolno krzyczeć.

W lesie łamiemy gałęzie i niszczymy rośliny.

W lesie można obserwować przyrodę.

Osoba, która pilnuje lasu i jego mieszkańców, to leśniczy.

W lesie można rysować po drzewach.

 

Wspólne sadzenie drzewka owocowego w ogrodzie przedszkolnym.

Dodatkowe informacje

  • Lokalizacja: Komorniki
Share
Top
We use cookies to improve our website. By continuing to use this website, you are giving consent to cookies being used. More details…